Een "knie"- update

Hoi 

Omdat de knie dik blijft en mijn hele kuit, en inmiddels ook mijn bovenbeen, stijf is geworden en omdat de huisarts trombose wil uitsluiten, ben ik vandaag naar de dagverpleging in het Zuyderland ziekenhuis voor een serie onderzoeken gegaan. 

Strikte orders van de huisarts gistermiddag!

Echo van de bloedvaten in het rechterbeen gehad. Eerste feedback van de echografist was goed. Geen trombose. En de interniste was het er op zich mee eens. Maar er is een maar, of twee maren ........ 

De waarden die aanleiding gaven voor de echo waren behoorlijk hoog maar nog meer, de knie is zó dik dat zij wil dat foto's worden gemaakt en dat orthopedie, wilde mijn huisarts ook gaan plannen, meteen ook ff kijkt. Daar wordt geconstateerd dat de knie te dik is om echt een uitsluitsel te geven, uhhhhhhm. 

Check it out ....

Trombose is uitgesloten, das in ieder geval goed nieuws.

Drukverband eroverheen en volgende week donderdag terug. Nu lijkt alles ok maar dat kan anders worden als de zwelling weg is, lees de banden in de knie meer ruimte hebben.

Maandag weer naar de huisarts.

Groetjes Gerlach

--

Blijven bewegen, fietsen

Hoi

Blijven bewegen is altijd belangrijk. Dus ook met de ziekte van Parkinson. Jullie weten allemaal dat ik fiets. Afgelopen dinsdag en woensdag hem weer van Jetje gegeven.

Gisteren wilde ik ook gaan, ben ook gegaan ........ maar ook gevallen. Gewoon omdat ik niet uit die vermaledijde pedaalclips kwam. Is best een lullig gezicht, zo'n kerel die zowat stilstaat en dan ineens omvalt.

Resultaat, een beurse knie die vannacht het formaat ongelooflijk kreeg. Toch maar ff de huisartsenpost gebeld vanochtend. Ontstekingsremmer erin en blijven koelen. Dinsdag of woensdag ff terug naar de eigen huisarts.

Sporten blijft gezond, maar hou het onder controle.

Toch maar eens oefenen op een sur place misschien 🚴🤣

--

Bedrijfsarts en arbeidsdeskundige

Hoi

afgelopen weken weer langs diverse instanties gegaan. Eerst naar de bedrijfsarts. Op zich gaat het niet verkeerd, als ik de belastbaarheid in de gaten hou. Afgesproken dat ik naar 5 dagen van 4 uur ga. Tegelijkertijd zegt de bedrijfsarts dat ie twijfelt of we in de huidige setting met het werk dat ik doe, ooit meer dan 50% kan terugkeren in het arbeidsproces.

Hmmmm, wisten we misschien al maar als je het nog eens terughoort, komt ie wel binnen.

We hebben nog even over het arbeidsdeskundig onderzoek gehad dat op de rol staat. De bedrijfsarts zal de Functionele Mogelijkheden Lijst opstellen die daarvoor nodig is. Eind oktober, de 23e, volgende afspraak. Ben dan bijna een jaar (!) ziek. Tijd voor de 1e jaars evaluatie.

Daarna was het de beurt aan de arbeidsdeskundige die zijn onderzoek thuis kwam doen. Ik wist helemaal niet wat ik kon verwachten of wat er allemaal ging gebeuren. Ook niet met wat ik wis dat op de FML staat. Had me erg veel laten adviseren (ook door een arbeidsdeskundige bij de Parkinsonvereniging). Had mijn verhaal precies in mijn hoofd, maar om te zeggen dat ik voorbereid was....geen idee.

Achteraf bleek dat ik heel goed voorbereid was, misschien ook omdat ik me allerlei situaties had voorgesteld, weet het niet. Hoe het ook zij, de twee belangrijkste conclusies:

1. ik kan nu niet aan de leveringsverplichting voldoen die bij mijn huidige functie hoort
   
2. we zien een aantal opties, rekening houdend met de FML, die neem ik aan in het verslag verwerkt zullen worden en waarmee de werkgever en ik aan de slag zullen moeten
   

Het verslag zou mogelijk in concept, deze week al kunnen worden opgeleverd. Ben benieuwd.

Voor wat betreft de medische kant van het verhaal, Zoals gezegd, eind volgende maand naar de bedrijfsarts, begin oktober naar mijn beide neurologen (in Sittard en Maastricht) en op mijn initiatief (als bijvoorbeeld dat arbeidsdeskundig onderzoek of iets anders daar aanleiding toe geeft) een bezoek aan maatschappelijk werk. De ergotherapie is inmiddels gestopt (omdat we klaar waren).

--

Bike4Parkinson nummer 3

Hoi,

Gisteren, 2 september stond de traditionele Bike4Parkinson weer op programma. Mijn derde, en zo langzaamaan een traditie aan het worden. Ik kan niet benadrukken hoe belangrijk bewegen is, je wordt anders snel steeds stijver, krijgt mee klachten en ga zo maar een tijdje door. Daarom bewegen! Met Parkinson zeker, zonder Parkinson trouwens ook!

Getraind had ik, weliswaar minder dan vorig jaar (werd mij door het thuisfront ingefluisterd en ik geloof dat ze gelijk hebben). Anyway, om half negen gestart voor de 60 km door Zuid-Limburg. Met zijn vieren gestart en door onfortuinlijk materiaalpech, derailleur gebroken, met zijn drieën gefinished. Onderweg op mijn fatbike nog een platte band gehad, plakken geen probleem maar mijn hemel (!) wat moet daar een hoop lucht in, in zo'n band! Dat was minstens de helft van het oponthoud. Gelukkig kregen we steun van één van de motards die rondrijden (lijkt wel Tour de France hahahahahaha). 

Op het menu:

- De Roezekoel in Cadier en Keer,

- De Bergstraat in Bruisterbosch,

- De Loorberg in Slenaken,

- De oude Gulpenberg in Gulpen,

- De Kruisberg in Wahlwiller,

- De Eyserbosweg in Eys,

- De Fromberg in Fromberg,

- De Doodeman in Stokhem, en

- De Cauberg in Valkenburg  

Een heerlijk 9 "gangen" setje, doorspekt met het nodige "vals plat" en waar je omhoog gaat, ook een paar strakke afdalingen. Jammie.

D'r zitten een paar echte kuitebijters bij, de Gulpenberg bijvoorbeeld, maar ook de Eyserbosweg en de Doodeman zijn de kers op de taart. Onderweg kom je vanalles tegen aan rollend materiaal, bakfietsen, stadsfietsen, e-bikes, mountainbikes en racefietsen. Je knoopt gemakkelijk een gesprek aan, LOL je heb in ieder geval allemaal al één gemeenschappelijk onderwerp op zo'n Bike4Parkinson, nietwaar. Je motiveert mekaar om het tot een goed eind te brengen. En als je dan al eens moet afstappen omdat die Doodeman ècht een killer is, so what.

Afgezien? JA in hoofdletters! Blij dat ik het weer heb gedaan? JA JA JA! Volgend jaar weer? JA! Volmondig ja!

Groet, Gerlach 

Schrijven, da's ook wat

hoi,

zijn we weer. Dit keer een speciale, ik moest iets opschrijven voor de ergotherapie. Veel "leesplezier", of moet ik zeggen "succes met ontcijferen".

Ergotherapie is meer dan stoel, bureau, toetsenbord en zo

Hoi,

Wat ik nooit had kunnen vermoeden is dat ik met ergotherapie mijn belastbaarheid heb leren verdelen. Ben er nog niet helemaal, maar heb ook hier een hoop geleerd. Natuurlijk wordt gekeken naar stoel, beeldscherm en muis en hoe je zit, enzo. Maar ook, en daar had ik nooit aan gedacht, jezelf de vraag te stellen "hoe zwaar is een taak" en vervolgens "hoe lang kun je zo'n taak volhouden". Erg verhelderend. Laatst werd mij de opdracht gegeven "en wat gebeurt er met je als je bewust stopt met een taak, wat als je het mes in het varken laat steken?" ..... dat kan ik niet. Kun je je wel voorstellen denk ik. Zo zit ik niet in mekaar. 

Wat ik er wel mee kan is dat ik "licht" en "zwaar" werk kan onderscheiden en daarmee vooraf (!) mijn planning maken. Zo ben ik erachter gekomen dat zwaar inhoudelijk werk wel kan doen maar nooit langer dan 1,5 uur (max 2 uur) per keer. Lichter spul kan ik wat langer volhouden.

Had totaal geen idee dat ergotherapie dat allemaal doet, weer wat geleerd (lijkt wel of ik in de schoolbankjes zit....). Maak planning vooraf en op het eind van de rit ben je

• minder snel moe
• hebt minder last van freezes 
• betekent wel dat je voor jezelf heel duidelijk de grenzen moet aangeven

Al met al, te managen (denk ik toch) ...... als die dekselse deadline er maar niet bijkomt en het adhoc karakter van de werkzaamheden afneemt .....

Volgende blog komt echt (beloofd!) pas na de vakantie.

Groeten, Gerlach

Op vakantie - toch een update

Hoi,

Ik was eigenlijk niet van plan nu nog een update te geven omdat er maar weinig gebeurd in deze periode. Maar dat is schijn, ben nog nooit zo druk geweest om overal informatie in te winnen.

dus, zo vlak voor de vakantie, in ieder geval de mijne 😏, toch nog een korte update.

Zoals gemeld gaat het in de privésfeer goed, het kastje doet zijn werk. Punt. Tijdens het werk, ben weer aan het reintegreren (4 dagen van 4 uur) als er druk op komt (en bij ons staat er altijd druk op) dan kom ik in een freeze terecht. Een fysical lockdown noemt de bedrijfsarts dat. Dus nu moet ik samen met de werkgever afstemmen welke taken ik oppak die deadline vrij zijn, waarop ik invloed kan uitoefenen en waartegen ik 'nee' kan zeggen. Volgens mij zover weinig echt nieuws.

Inmiddels is er een afspraak gemaakt voor het arbeidsdeskundig onderzoek. Een arbeidsdeskundige zal zich een beeld moeten gaan vormen. Hij zal een afspraak hebben met mijn manager om zich een beeld te vormen bij de inhoud van de huidige functie, en de deskundige gaat bij mij thuis langskomen (werk momenteel alleen van huis uit) om de situatie aldaar op de mogelijkheden te bekijken. Dat alles gaat op 6 september plaatsvinden.

Als uitgangspunt wordt een FML (functionele mogelijkheden lijst) gebruikt. Een document van 11 kantjes, model van het UWV, dat de bedrijfsarts invult en waarin beschreven wordt wat ik wel kan (beter, "wat ik niet meer kan"), de lijst gaat uit van "beperkingen" in tegenstelling tot de naam suggereert "mogelijkheden". Het zijn maar termen, en inmiddels ben ik eraan gewend......mogelijkheden/onmogelijkheden en afkeuring/herkeuring.... 't is allemaal maar hoe je erin zit. Heb een hoop geleerd de afgelopen weken. Het proces loopt nou eenmaal zoals het loopt, daar verander je niks aan. Ik zou het kunnen vergelijken met een auto file, daar doe je ook niks aan, daar moet je doorheen. Hier moet ik dus ook doorheen. En dat gaat aardig.

Omdat zo'n traject helemaal onbekend terrein is voor mij, heb ik ook contact gezocht met de Parkinson vereniging. Zij hebben verschillende werkgroepen wist ik, eentje daarvan heeft te maken met "Parkinson en werk". Heb na het telefoontje een mail geschreven waarin ik de situatie en mijn vragen heb uitgelegd. Binnen twee dagen, let wel niet werkdagen maar kalenderdagen (ik werd op zondag gebeld welk tijdstip gelegen kwam om over mijn mail te praten.......dan maar nu meteen, toch?) had ik op de meeste vragen een antwoord. Mochten er nog meer vragen zijn, dan kan ik altijd rechtstreeks schakelen met de vrijwilliger die mij benaderde. 

Via de Parkinson vereniging ben ik ook op de hoogte gesteld van zo'n FML, maar ook van beroepsprocedures mocht het zover komen.

Alsof dat nog niet genoeg is heb ik via de Parkinson verpleegkundige een afspraak geregeld met psychologie of maatschappelijk werk, t is maar hoe je het noemt. Ik probeer op zoveel mogelijk vlakken advies in te winnen. Tal van gesprekken dus om zoveel mogelijk geïnformeerd te zijn over het traject waar we na de vakantie aan gaan beginnen. Beter voorbereid dan niet, toch? Er hangt mogelijk nogal wat aan vast.

Even in vogelvlucht de afspraken die ik in het vooruitzicht heb (behalve de wekelijkse ergo- en fysiotherapie afspraken), voor de vakantie nog twee keer naar de Parkinson verpleegkundige, een afspraak met psychologie, na de vakantie eerst de bedrijfsarts en daarna het arbeidsdeskundig onderzoek.

Maar er zijn ook leuke zaken 😏

• Laatste weekend juli - bruiloft in Granada
• Twee weken in augustus - vakantie in Finland
• Eerste zaterdag in september - Bike4Parkinson

Wordt vervolgd,

Groet, Gerlach