hoi,
afgelopen maanden heb ik niet stilgezeten. Beetje een dubbele opmerking realiseer ik me nu.... Ik kon de laatste maand eigenlijk alleen maar stilzitten vanwege de knie.
Nou eerst even een update over de knie dan.
Afgelopen donderdag ben ik teruggegaan bij orthopedie. Weer een andere arts, hele verhaal opnieuw verteld. Enfin, de jicht waarover men gesproken had in het vorige bezoek is het niet. Goed nieuws, maar wat is het dan wel? Dat moeten we bekijken als de knie verder geslonken is.........daar gaan we weer. De knie is zowat de enige constante factor in het verhaal, die is en blijft dik. Dus doctor, wat gaan we doen? Ik weet niet of hij dit had verwacht, maar er as nog één optie die ze zouden kunnen proberen, een costicosteroide injectie (zeg maar een overdaad aan prednison erin). Omdat het inmiddels drie weken duurt, ik me heb voorgenomen niet nog een week te wachten en bovendien zo'n spuit in het verleden ook al eens heb gehad in mijn schouder, dacht ik "gaan met die banaan".
Over de termijn waarop ik profijt zou hebben van die spuit viel geen uitspraak te doen, 1 tot x weken was de prognose. Dat was allemaal op donderdag 5 oktober. Ik kon toen nauwelijks vooruit op krukken.
Nu, maandag 9 oktober loop ik redelijk zonder (!) krukken. In ieder geval binnenshuis. Buiten gaat ook goed zonder de krukken maar omdat "P" de balans negatief beïnvloed, gebruik ik ze daar wel nog.
Moraal van dit verhaal, je moet gewoon niet vallen als je fietst, geen klikpedalen meer, en als je toch valt, zo'n joekel van een costicosteroide spuit erin.
Nu het arbeidsdeskundig onderzoek. Om verschillende redenen heeft dat rapport wat langer op zich laten wachten. Confronterend is het wel weer als je zwart op wit ziet staan dat het gewoon niet meer kan, terugkeren in je vertrouwde rol. Dat blijft knagen. Enfin, tegelijkertijd is het ook een gegeven waar je niet omheen kan. Of je gaat "over de kop" in de huidige rol met alle gevolgen van dien of je houd plezier in het werken in het algemeen en kijkt wat de mogelijkheden zijn.
Zoals voorspeld staan de drie mogelijkheden die ik in het gesprek had aangegeven, ook in de eindconclusie. 'T is nu kijken of, rekening houdend met de mogelijkheden, er een match te maken is. Daarna een proefplaatsing en dan verder. Enige "complicerende" factor is dat het verloop van de "P" onbekend is, hoelang kun je die nieuwe rol aan? Je kunt niet eens zeggen, ik kan dat niet, de neurologen kunnen dat niet, niemand kan dat, hoe het verloop eruit gaat zien. Dat is dus koffiedik kijken. Zou je willen weten waar je over 1, 2 of 5 jaar staat is mij wel eens gevraagd, ook de arbeisdeskundige vroeg hiernaar. Jazeker zou ik dat willen weten. Dan kun je rekening houden met de factoren die we nu nog niet kennen. Zoals gezegd, dat kunnen we (nog?) niet.
Ondertussen merk ik wel weer in toenemende mate off-perioden. In het begin heb ik daarover wel eens gesproken. dat is de periode waarin je eigenlijk medicijnen nodig hebt maar volgens het schema ben je er nog niet aan toe. Vanochtend was ik bij mij neuroloog en hebben we het daar ook over gehad. Medicijnen worden aangepast, van de Sinemet af weer naar de Stalevo. Wordt weer eens duidelijk dat de DBS operatie wel helpt maar dat het afstemmen van de DBS en de medicatie een blijvend aandachtspunt is.
Blijft een spannende, enerverende en bij tijd en wijle een frustrerende tijd. Binnenkort zijn we al een jaar (!) onderweg.
groet, Gerlach
